Klik en kijk! En ja het kost geld om een print-versie te bestellen. Maar het alleen maar om te testen voor mijzelf. Dus als je koopt, hartstikke leuk! En de opbrengsten ga ik aan een goed doel geven.

Wat is het?
Je krijgt een magazine van 24 pagina’s. Met een aantal infographics, foto’s en tagclouds. Geen unieke content, wel leuke en relevante content. Bekijk de inhoud hieronder en als je een print versie wil kopen klik dan op de ‘Print!’ knop eronder. Je kan kiezen uit verschillende formaten. Peecho handelt dan de productie en verzending verder af.

Hoe werkt het?
Heel simpel. Je maakt een document op (in mijn geval heb ik Adobe Indesign gebruikt) en upload een PDF op je website.
Daarna maak je een account aan op de site van Peecho.
Je kopieert een klein stukje code en past dat aan (ik ben niet zo technisch, het is echt makkelijk).
Daarna plaats je de code op je eigen website.
De bladerbare versie heb ik via Issuu gemaakt en geplaatst.
De code van Peecho produceert de print button.

Zo’n vaart zal het wel niet lopen. De aanpassing was nodig omdat gebruikers van een magazine vandaag de dag vele manieren hebben om een magazine te ‘consumeren’. Het oude logo had nog een oortje van een pagina erin … en dat kan vandaag de dag natuurlijk niet meer.
Op de site is een leuk filmpje te vinden waarin die ‘re-branding’ wordt getoond.

Ook leuk: een Youtube kanaal onder de titel ‘Magazine Media Minute’ waarin de uitgevers (!) van magazines kunnen laten zien hoe zij met hun magazine innovatieve nieuwe toepassingen ontwikkelen.

Dit is een leuk voorbeeld van een DIY (doe-het-zelf) magazine. Zie hoe die zelf te bouwen kast in elkaar gezet moet worden:

Bron: The Digital Nirvana » Blog Archive » Magazine Publishers of America: Minus the Publishing?

De uitgave van Mine Magazine was een samenwerking tussen Time Inc, Lexus en American Express. Voor Lexus was het een nieuwe vorm van adverteren om de doelgroep te informeren over de komst van een nieuw model. Door de keuzes die de lezer kon maken werd al een natuurlijke selectie gemaakt. Golf en luxe reizen passen wel bij Lexus.

De cijfers:

Uiteindelijk hebben 31.000 geïnteresseerden zich aangemeld voor het (gratis) magazine. Elke uitgave bestond uit 32 pagina’s die, op de cover na (!), allemaal zijn gepersonaliseerd. Verder wordt gesteld dat ontvangers drie keer zoveel tijd hebben besteed aan het gepersonaliseerde magazine vergeleken met een regulier tijdschrift. Ook was voor Lexus de conversie naar een online landingspagina (via een URL) 60% beter dan verwacht. In de video (die ik helaas niet kan embedden hier) vertelt de VP sales van ‘The Ace Group’ (Marketing and Print Solutions) Val DiGiacinto over deze case. Over de productie-techniek (HP Indigo), dat lezers voor print hebben gekozen en dat ze vooral blij waren dat ze veel print hebben gemaakt.

Relevant?

Het zijn leuke cijfers en ongetwijfeld een eerste experiment dat nog navolging zal krijgen. Natuurlijk moet je dergelijke cijfers met een korrel zout nemen. Met zulke conversie-cijfers is elke adverteerder wel te paaien (denk ik). Mits de adverteerder niet meer als traditionele adverteerder wil denken en de uitgever de traditie ook los kan laten. Uitgever en adverteerder kunnen als partner goed samenwerken. Voor zogenaamde ‘non-aging content’ is dit een interessante ontwikkeling. Denk aan die grote hoeveelheden content die uitgevers in hun archieven hebben. Daarvan is een deel niet meer actueel en niet bruikbaar. Maar er zijn genoeg voorbeelden te noemen (zoals in het geval van Mine met reizen, golf en luxe) die het mogelijk maken om content opnieuw te gebruiken. Voor de lezer wordt relevante content (namelijk eigen keuze) geboden, de adverteerder kan op basis van die relevante content op een goede manier met de doelgroep communiceren en de uitgever ziet weer nieuwe mogelijkheden om content te publiceren waar inkomsten tegenover staan.

Struikelblok

Belangrijk struikelblok blijft dan wel de technologie. Niet de productie, want daar is prima in voorzien. Het grote probleem is de mediium-neutrale opslag. Als je vandaag een uitgever vraagt of alle oude content beschikbaar is dan zeggen ze altijd ‘ja’. Maar niet middelen-vrij of medium-neutraal. De content is bijna altijd in opgemaakte vorm opgeslagen. Dus (voor print) in Indesign, Quark Xpress of PDF. Als je die content opnieuw gaat uitgeven krijg je misschien wel gekke dingen. Zoals vormgeving van verschillende artikelen die niet op elkaar lijkt (typografie, layout etc). Voor een succesvolle poging om non-aging content opnieuw uit te geven moet de uitgever, zelf of in samenwerking met bijvoorbeeld drukker, aan de slag om de content uit de vorm te halen en middelen-vrij op te slaan. Dan behoort niet alleen een gepersonaliseerd magazine tot de mogelijkheden maar staat de deur naar echt crossmediaal uitgeven open.

Bron: The Digital Nirvana – Mine magazine case study in personalization with The Ace Group’s Val DiGiacinto

Onlangs kondigde Life een joint venture aan met Getty Images (bekend van de stock fotografie). Samen met Hewlett Packard wordt via het Magcloud platform (hierover schreef ik al eerder, dat bericht is hier te vinden) de mogelijkheid geboden om een gepersonaliseerde versie van een Life magazine te bestellen.

De gebruiker kan een eigen tijdslijn maken, bestaande uit de bibliotheek van Life, maar ook eigen content kan daarin geplaatst worden. Zo wordt de prachtige content van Life gecombineerd met je eigen beeldmateriaal. Leuk om een boek te maken voor je familie bijvoorbeeld.
User generated content gecombineerd met hoogwaardige externe inhoud en dat op papier. Printing your Life on demand.

Lees het hele artikel “Print Your Own Life Magazine: Getty/Time Partner With HP” op Paidcontent.org

PixelMags digital publishers biedt uitgevers een platform om een magazine, brochure of andere papieren uitgave als applicatie op de iPhone te publiceren.

Uitgevers hoeven niets meer te doen dan een PDF aan te leveren die voldoet aan een aantal specificaties.

PixelMags regelt dan een applicatie waarmee gebruikers een bijzondere blader-ervaring krijgen op de iPhone. Er kan worden gezocht, interactieve content kan gebruikt worden (zoals video) en de applicatie is 3.0 geschikt en dat maakt het mogelijk om zogenaamde ‘in-app’ aankopen te doen. Dus oude uitgaven e.d. kunnen direct worden gekocht.

Nieuwe markt?

Is dit een slimme marketingstunt (kijk bijvoorbeeld naar de samenwerking met American Express en Lexus) of biedt dit uitgevers de mogelijkheid om bestaande content opnieuw uit te geven?

Kijk op MINE: My Magazine. My Way.

MagCloud is een site waar uitgevers een magazine kunnen laten produceren, verzenden en verkopen. Dat lijkt niet zo ingewikkeld. Maar HP neemt het hele logistieke traject over. De uitgever hoeft alleen een magazine op te maken en HP regelt de rest. Voor 20 dollarcent per pagina (vaste paginaprijs) verzorgt HP het drukwerk (op een HP Indigo natuurlijk) en de nabewerking. Verzendkosten en de opslag voor de uitgever komen daar dan nog bij.
Best duur, nog wel. Een blad van 64 pagina’s kost dan USD 12,80 om te produceren. Voor massaproductie nog niet geschikt. Daarvoor zal de technologie van de machines nog moeten verbeteren. Maar voor een niche-uitgave ideaal.

Waar sites als Blurb en Lulu zich richten op boeken en de verkoop daarvan is de komst van MagCloud een logische. Geef je eigen magazine uit. Self-publishing. Alleen opmaken (online publiceren kon al met Issuu), de rest wordt geregeld. En nu nog een Nederlands alternatief, want Magcloud is alleen nog in de VS, Canada en Groot-Brittannië te gebruiken. Wie begint?

Issuu is een dergelijke website, of beter gezegd webservice. Je kan er gemakkelijk en gratis een account aanmaken en beginnen met het uploaden van documenten. Issuu maakt er dan een mooie ‘bladerbare’ uitvoering van. Makkelijk inzoomen, op verschillende manieren weergeven, printen en delen met vriendjes en vriendinnetjes.

Mooie manier voor magazines om te experimenteren met online uitgeven zonder aan dure proefprojecten te moeten beginnen.

En natuurlijk … embedden (pakken en plakken) kan ook! Als je daarbij dan nog meeneemt dat het aantal lezers wordt bijgehouden kan je niet anders concluderen dan dat hier een interessante mogelijkheid ligt voor uitgevers, groot en klein.

Get your own – Open publication